www.niezapominajki.pl

Nie zdziw się, gdy w połowie maja dostaniesz bukiecik niezapominajek lub gdy zobaczysz ludzi sadzących niezapominajki na balkonach, gdy natkniesz się na niezapominajkowy festyn - przecież 15 maja to Święto Polskiej Niezapominajki. Zaczęło się w walentynki 2002 roku.

Andrzej Zalewski,  prowadząc „Ekoradio”, powiedział:

Dzień dobry państwu, dzisiaj są walentynki, bardzo polubiliśmy to amerykańskie święto, ale drodzy państwo, walentynki to miłość, kochanie, a w lutym pogoda u nas w Polsce bardzo utrudnia kochanie. A może byśmy zatem obok walentynek zaczęli obchodzić w maju, miesiącu kwiatów, nasze własne święto?

Zaproponował święto niezapominajki, bo ten kwiat jest tradycyjnie symbolem nadziei i pamięci. Rzucił też datę – 15  maja -  Świętej Zofii. Początkowo dyrektor Programu I  Polskiego Radia podchodził do pomysłu sceptycznie, mówiąc: Panie Andrzeju, ja pana bardzo lubię, ale dlaczego zaproponował pan zastąpienie walentynek jakąś niezapominajką? Kto to kupi?. Gdy w ciągu trzech miesięcy do redakcji wpłynęło ponad 15 tysięcy listów popierających pomysł obchodów Święta Polskiej Niezapominajki, dyrektor ustąpił.

To niesamowite, że dziś ten niebieski niepozorny kwiatek, za sprawą Andrzej Zalewskiego, urósł do rangi symbolu skupiającego ludzi wokół ważnych spraw związanych z ochroną przyrodniczego i kulturowego dziedzictwa. Z niebieskimi kwiatkami wiążemy nadzieję na pomyślną ewolucję, a może nawet rewolucję w świadomości ekologicznej społeczeństwa. Można w to wierzyć, gdyż niezapominajkowy program edukacyjny jest już z powodzeniem realizowany we wszystkich zakątkach Polski. Gwarancją na to, że w dalszym ciągu będzie się rozwijał z pożytkiem dla przyrody i wszystkich jej użytkowników jest to, że niezapominajka zakorzeniła się na dobre w sercach wielu ludzi w różnym wieku i kwitnie w nich oddziałując na umysły i skupiając do społecznej proekologicznej aktywności.

Andrzej Zalewski mówi o sobie: Moje życie nie jest życiem bohatera ani jakoś szczególnie wyróżniającego się człowieka. Jestem z pokolenia ludzi, którzy urodzili się w pierwszym dziesięcioleciu od uzyskania przez Polskę niepodległości. To pokolenie świadków historii prawdziwej Polski. To co najgorszego się stało w ostatnich siedemdziesięciu latach naszej historii, oczywiście poza ogromnymi stratami w ludności, nieobliczalnymi wręcz stratami materialnymi, to obecne na każdym kroku naszego życia zakłamanie opinii publicznej. Cała moja działalność sprowadza się do tego, abym cierpliwie, również przy wykorzystaniu medialnej pomocy, przekazywał Polakom, prawdę o tym, jaka była ta Polska, co się działo w latach wojny, PRL-u i co się dzieje aktualnie w ostatnim dwudziestoleciu.